Afdrukken op zelfklevende materialen op filmbasis kan uitdagingen met zich meebrengen, en het uitlopen van inkt is een veelvoorkomend probleem waarmee drukwerkfabrikanten te maken krijgen. Inktdruppels verwijzen naar de slechte stevigheid van de gedrukte inktlaag op het oppervlak van het materiaal als gevolg van factoren zoals een lage oppervlaktespanning, onvoldoende UV-uitharding, en overmatige inktadditieven. Ernstig drukinktverlies heeft niet alleen invloed op de productkwaliteit, maar leidt zelfs tot het schrappen van partijen producten. In dit artikel, we zullen de drie belangrijkste oorzaken van het uitlopen van inkt op zelfklevende foliematerialen onderzoeken en effectieve oplossingen bieden om dit probleem te overwinnen.
1. Lage oppervlaktespanning van filmmaterialen
Een van de belangrijkste redenen voor de inktdruppels op zelfklevende materialen op bedrukte filmbasis is de lage oppervlaktespanning van de film. Over het algemeen gesproken, hoe hoger de oppervlaktespanning, hoe beter de inktvastheid na het printen. Er is geen probleem met de oppervlaktespanning van de meeste papierachtige materialen, maar de oppervlaktespanning van filmachtige materialen is vaak ongelijkmatig. Deze lage oppervlaktespanning kan leiden tot een slechte inkthechting, wat kan leiden tot verminderde inktdruppels en afdrukkwaliteit. Als er inktverlies optreedt tijdens het printproces, je kunt een dyne-pen gebruiken om de oppervlaktespanningswaarde van het materiaal te testen. Over het algemeen gesproken, materialen met een oppervlaktespanning lager dan 38 datones zijn gevoelig voor inktverlies. Om dit probleem op te lossen, overweeg de volgende oplossingen:
A. Oppervlaktebehandeling: implementeer het oppervlaktebehandelingsproces om de oppervlaktespanning van het filmmateriaal te verbeteren. Dit kan worden bereikt door een coronabehandeling, vlambehandeling of plasmabehandeling, waardoor de oppervlaktekarakteristieken kunnen veranderen, verhogen de bevochtigbaarheid en bevorderen de inkthechting.
B. Primerlaag: Breng vóór het printen een geschikte grondlaag aan op het filmmateriaal. Primers helpen bij het creëren van een verbinding tussen de inkt en het oppervlak van het materiaal, het verbeteren van de inkthechting en het verminderen van de kans op inktdruppels. Raadpleeg uw coatingleverancier om een geschikte primer te selecteren die compatibel is met het filmmateriaal en de inktformulering. Sommige professionele etikettendrukkerijen zullen voor het bedrukken ook rechtstreeks gecoate, zelfklevende PET-materialen gebruiken. De coating verandert de oppervlaktebevochtigingseigenschappen van zelfklevende PET-materialen, en de prestaties zijn stabiel, en de stevigheid van de inktlaag kan effectief worden verbeterd.
2. Onvoldoende UV-uitharding
Onvoldoende UV-uitharding zal ook leiden tot inktdruppels bij het printen van zelfklevende filmachtige materialen. Onvolledige uitharding zal resulteren in een inktlaag die geen optimale hardheid en hechting bereikt, resulterend in een slechte uitsmering en snelheid. Onvolledige uitharding betekent dat de oppervlaktelaag van de drukinkt is gedroogd en uitgehard, maar de binnenkant is nog niet volledig uitgehard. Het inktverlies dat door dit soort situaties wordt veroorzaakt, treedt vooral op bij het afdrukken van patronen met een groot oppervlak. Dit komt omdat patronen met een groot oppervlak een grote hoeveelheid inkt gebruiken, en de binnenkant van de inktlaag is niet zo eenvoudig volledig uit te harden. Om dit probleem op te lossen, u kunt de volgende oplossingen raadplegen:
A. UV-intensiteit en dosis: Zorg ervoor dat het UV-uithardingssysteem goed is gekalibreerd en voldoende UV-intensiteit en dosering levert. Controleer en pas de UV-intensiteitsniveaus aan om een optimale uitharding te bereiken voor het specifieke inkt- en filmmateriaal dat wordt gebruikt. Bijvoorbeeld, Donkerdere patronen absorberen meer UV-licht en vereisen vaak meer kracht om volledig te drogen. Raadpleeg inkt- en apparatuurfabrikanten voor aanbevolen UV-uithardingsparameters.
B. Uithardingstijd en temperatuur: optimaliseer de uithardingstijd en temperatuurinstellingen om voldoende belichting te garanderen en ervoor te zorgen dat de inktlaag volledig is uitgehard. Raadpleeg de richtlijnen van de inktfabrikant voor aanbevolen uithardingsparameters en pas deze dienovereenkomstig aan voor de printomstandigheden en de gebruikte apparatuur.
C. Levensduur van UV-lampen: Momenteel, de levensduur van UV-lampen op toppan-printapparatuur ligt tussen 800 en 1000 uur. Als de lampen niet zijn vervangen wanneer de nominale levensduur is overschreden, de inkt kan gemakkelijk uitdrogen. Daarom, bij het vervangen van de UV-lampbuis, het is noodzakelijk om gedetailleerde registraties te maken, en wanneer de UV-lampbuis de levensduur bereikt, deze moet op tijd vervangen worden.
3. Overmatige inktadditieven
De aanwezigheid van overmatige inktadditieven zal inktdruppels veroorzaken bij het printen van zelfklevende materialen van het filmtype. Tijdens het drukproces, de drukinkt ondervindt vaak de problemen van verdikking, hoge viscositeit en slechte inkt. Daarom, veel operators zullen ervoor kiezen om vernis toe te voegen om de vloeibaarheid van de drukinkt te verbeteren. Echter, als de hoeveelheid vernis verkeerd wordt gebruikt, het is heel gemakkelijk om de viscositeit van de inkt te beïnvloeden, oppervlaktespanning en hechtingsprestaties, resulterend in inktdruppels. Overweeg de volgende oplossingen om dit probleem op te lossen:
A. Inktformuleringen: Beoordeel en optimaliseer inktformuleringen met als doel het overmatig gebruik van additieven te verminderen. Omdat niet alle materialen perfect kunnen worden gecombineerd met inkten, Het vinden van de juiste inkt kan het beste worden bereikt door nauw samen te werken met de inktleverancier om een aangepaste inktformulering te ontwikkelen die de inkteigenschappen in evenwicht brengt en het risico op inktdruppels minimaliseert.
B. Compatibiliteitstesten: Stuur het materiaal naar de inktleverancier om te testen of het gebruikte inktadditief compatibel is met het filmmateriaal en het drukproces. Er worden compatibiliteitstests uitgevoerd tussen inkt- en filmmaterialen om eventuele interacties of incompatibiliteiten vast te stellen die inktdruppels kunnen veroorzaken. Test verschillende inktformuleringen en pas de additiefniveaus aan om de beste combinatie te vinden die een goede hechting biedt en het druppelen van inkt minimaliseert.
Conclusie
Het overwinnen van de uitdagingen van het printen van inktdruppels in zelfklevende materialen op filmbasis vereist een veelzijdige aanpak. Door de oorzaken van lage oppervlaktespanning aan te pakken, onvoldoende UV-uitharding en overtollige inktadditieven, printers kunnen de inkthechting aanzienlijk verbeteren en een betere printkwaliteit bereiken. Implementeer oppervlaktebehandelingen of primerlagen om de oppervlaktespanning te verbeteren, optimaliseer de UV-uithardingsparameters om volledige inktuitharding te bereiken, en verfijnen de inktformuleringen om het gebruik van overtollige additieven te minimaliseren. Door deze oplossingen te adopteren, Fabrikanten kunnen problemen met inktdruppels overwinnen en hoogwaardige prints produceren op zelfklevende materialen op filmbasis.
